Beijing | Westerse invloeden

Westerse invloeden in de ochtendkrant

De dag begint met de “China Daily” op de deurmat van de hotelkamer. Op de voorpagina een grote foto van het hoofdkantoor van de CCTV (Chinese staatstelevisie). Het gebouw is ontworpen door de Nederlandse architect Rem Koolhaas. Het bijbehorende pagina grote artikel gaat over de westerse invloeden op de skyline van China. Met daarbij ook nog een foto van het national Centrum for Performance art. De locatie van Beijing, of misschien wel van heel China, voor performances. Met zowel een theater-, opera- en concertzaal. Ontworpen door de Franse architect Paul Andreu, De strekking in de krant is dat de prestigeobjecten te vaak worden uitbesteed aan buitenlandse architecten. Hierdoor zullen nooit de grote Chinese architecten bekend worden. Ook ontbreken de traditionele oosterse elementen, zoals kalligrafie en stenen draakjes, in de gebouwen.

Terwijl wij juist beide gebouwen vandaag gaan bezoeken lezen we dit bij ons ontbijt. Het veranderd direct de blik op de dag. Het protectionisme vanuit de staatsmedia versus vooruitgang. We gaan anders kijken.

Nederlandse invloeden

Onze eerste activiteit van de dag is het CCTV-gebouw. In de volksmond bekend als “the big boxer short”, Het is een beetje teleurstellend. Het gebouw is omheind met een tien meter hoge schutting omdat het nog niet af is. Een brand drie jaar geleden had de geplande oplevering in 2008 vertraagd. Maar we hadden verwacht, en niet gecontroleerd, dat het ondertussen allang in gebruik was. Door de afscheiding is het gebouw niet echt goed te bewonderen,

Van afstand is het minimaal memorabel en vooral anders als alle torenflats die vooral strijden over de hoogte. Met de 51 verdiepingen en 240 meter hoogte is het niet klein ook al oogt het minder hoog. Het is apart, maar of het mooi is valt nu moeilijk te zeggen. Daarvoor moeten we er onder door, langs kunnen lopen. Maar een onderbroek is het zeker niet.

Oosterse architectuur

Daarna een bezoek aan een park, met natuurlijk weer een paar (boeddha) tempels naast een meer met bootjes. Traditionele, oude Chinese of Aziatische architectuur. Bij een eerste bezoek aan het verre oosten is dit bijzonder. Maar bij de honderdste tempel, zonder gids welke details uitlegt, is het een tempel zoals velen. De verschillen zitten in de details en de verhalen. maar de overeenkomsten tussen de tempels zijn groot. Ze lijken allemaal op elkaar. Het park is aardig, rustig, duidelijk geen toeristische trekpleister. We zwerven verder terug door de stad,

De meest logische route loopt dood tegen een kordon politieagenten. Poetin is ook op bezoek, We zijn zomaar getuige van de colonne zwarte wagens op weg naar het Tiananmen plein. Er zijn duidelijk andere als de westers invloeden in het huidige China. Ook al weten wij niet exact wat er vandaag gebeurt. Als De Toerist volgen we niet het nieuws. We zijn geen journalisten, ons doel is anders. Maar we moeten wel een eind omlopen. De weg afzetten is hier toch wel anders als in Nederland. Niet alleen de straat waar de Russische president door heen moet is afgesloten, maar de hele wijk zit potdicht. De oosterse manier van handhaven is anders. Het dagje wandelen is direct veel langer geworden als verwacht.

Traditioneel eten met stokjes

Na ons uitstapje tussen oude en nieuwe architectuur gaan we terug in de oude tijd, Dit keer onze eigen herinnering. Terug naar onze eerste avondmaaltijd in Beijing. Een duur uitziend restaurant aan de zijkant van het plein van de hemelse vrede. We verwachtte hier de zekerheid van een begrijpelijk Engels menu en eten met mes en vork. Beide waren er niet. We bestelden wat gerechten. Het voorgerecht bleek “gebakken pinda’s in azijn” te zijn.

Rijst met groenten of vlees eten met stokjes kan iedereen. Maar een schaal met gladde pinda’s met stokjes is een uitdaging. En het was toen zeker een stapje te ver. Een groot deel van de pinda’s schoten weg, Belanden op de grond of naast de mond. Het was een goede oefening in aanpassen aan de cultuur. Want er volgen waarschijnlijk nog veel meer plaatsen waar we op deze manier zullen moeten eten. Dus vandaag gaan we terug. Het restaurant is er nog, De zure pinda’s staan nog steeds op het menu en de stokjes zijn er ook nog. Het ging nu een stuk beter als drie jaar terug. Zelfs twee gladde pinda’s tegelijk lukt zonder problemen. Er is dus nog hoop. Voortgang is mogelijk. .

Westerse cultuur met oosterse toeschouwers

De laatste activiteit is een voorstelling in de opera. We lopen naar het national centrum for performance art. In de volksmond ” The alien egg“. Een soort vliegende schotel die uit het meer omhoog komt. Of een half ei van een enorm grote omvang, welke in het meer zakt. Een tunnel of brug onderwater leidt naar de zalen. Het gebouw moest deels onderwater worden gebouwd omdat het niet hoger mocht worden als het parlement. Maar het moet wel een zaal voor 2.200 toeschouwers bevatten. Ruime foyer, veel rood pluche en alles perfect geregeld. Via internet een paar maanden geleden kaartjes besteld. Geld overgemaakt naar een Chinese bank. En de kaartjes lagen gewoon te wachten in ons hotel.

Het optreden is een enorme westerse invloed. Een modern ballet uit Zwitserland. Jammer genoeg geen traditionele Chinese masker opera op deze dag. Het eerste deel van ballet was matig. Een soort moderne volksdans. Na de pauze twee geweldige stukken. Alleen weet het publiek niet te waarderen. Of weten ze niet hoe zich te moeten gedragen in een cultuurtempel. Er wordt continue gekletst, Zelfs uitgebreid gerocheld of gewoon liggen slapen. En ondanks dat het nadrukkelijk verboden is wordt er toch met telefoontjes gefotografeerd, gefilmd en zelfs gebeld. Op tijd komen is al helemaal niet nodig.

De conclusie op het teras

In het artikel in de ochtendkrant stond dat de Chinezen architecten kunnen leren van de buitenlanders. Maar dat ze wel de boventoon moeten voeren in de architectuur . Identiek zou je ook kunnen zeggen dat het land nog een hoop kan leren. De chaos op straat is alleen maar een symptoom. Zelfs de “upper class” heeft lak aan de regels, Het beeld van een land waar iedereen zich aan de regels houd is toch niet helemaal de waarheid. Zolang er controle en handhaving is lopen ze netjes in de rij. Maar daarna zijn er geen regels, kennen ze die niet of passen gewoon niet. Dus houdt iedereen zich nog aan de oude normen en gebruiken, al zijn die niet meer op zijn plaats.. Misschien kunnen ze ook hier wat leren van de Europeanen.

Westerse invloeden kunnen ze nog veel van leren.

17 oktober 2011

joepj Written by:

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.