De toerist | reizen zonder reisleider



De toerist als groepsleider en schrijver.

Geen groepsreizen maar individuele reizen. De toerist in reizen zonder reisleider. Niet een folder van een reisbureau en een standaard rondje. Geen jacht naar alle verplichte plaatsen en activiteiten. Meer zwerven en zelf bepalen wat je wil zien. Natuurlijk zitten daar ook regelmatig de verplichte toeristen trekpleisters tussen. Maar niet als verplicht nummer, nooit als een doel maar gewoon omdat we verwachten dat het er mooi is.

Zonder reisleider wil niet zeggen dat het reizen zijn zonder wat te regelen. Dat was zo toen we als backpacker de wereld bekeken. En ook voordat internet bestond. Nu zijn vlieg-, boot- of treinreizen van te voren geregeld. Auto’s zijn gehuurd en hotels vaak al geboekt. Reizen in de tijd voor internet was spannend maar ook tijdrovend. De halve vakantie bezig zijn met het regelen van de volgende etappe is soms leuk, maar ook zonde van de tijd.

Reizen is het doel, niet het regelen. Wachten op een verbinding op een verlaten busstation of eindigen in een slecht hotel was ooit noodzakelijk maar nu kan het beter. En veel makkelijker. En bij al dit regelen gebruiken we ook reisbureaus, maar als het even kan zijn dit lokale organisaties. De boekingskosten blijft in het land waar de vakantie is. En ook hotels worden rechtstreeks bij de hotels geboekt. Vrijwel niet via een tussenpersonen of website welke eraan verdient.

Het plezier van vakantie is niet de goedkoopste kamer in een hotel vinden, maar de leukste. Niet tien euro besparen op een kamer en duizend euro uitgeven aan vliegreis. Dan kan je beter thuis blijven en in de duurste kamer in Nederland re blijven. Daarnaast is de voorpret van het zoeken ook een deel van het reizen.

Verhalen over reizen zonder reisleider

De reizen zijn vastgelegd in reisverhalen. Iedere dag een beleving. Het gaat niet over mooi, het gaat over wat we meemaken of zien. En het gaat niet over de verplichte routes. Het gaat bij deze reizen dus ook niet om de plaatsen te bezoeken welke in de reisboeken staan. Een foto of nog erger een selfie van een plaats waar iedereen komt. Zoals staande voor de toren van Pisa. Het echte reizen is als er iets onverwachts gebeurt, en dat gebeurt iedere dag als je reist en oplet. Dat is het echte verhaal of reis.

Het gaat meer over ‘memorabel’ niet over mooi, bekend of verplicht. Dat ene gesprek, die ene tekening, wat je niet verwacht. Dat kan ver weg zijn, maar ook om de hoek. Het is niet een beschrijving van de hele dag, beginnend bij de wekker en eindigend bij het licht wat uitgaat.

Het zijn indrukken, kleine gebeurtenissen, Het gaat over zwerven door cultuur, snuiven en proeven. En dat proberen vast te leggen. Een verhaal of een anekdote. Verwachtingen die overtroffen worden, of juist niet. Heerlijke teleurstellingen zijn ook onderdeel van het reizen.

De toerist met reizen zonder reisleider

Reisverhalen verteld door een toerist welke niet boekt met een reisleiding maar ontdekt. En het begint met de reizen van de laatste tien jaar. Beginnend in 2011. Van de eerste mogelijke waar nog goede aantekeningen van zijn tot de laatste Met eigen gemaakte foto’s.

Ondanks het reizen door de toerist in reizen zonder reisleider blijft hij gewoon een vakantieganger. Immers een reiziger is onderweg naar een onbekende bestemming. De vakantieganger of toerist, weet zijn bestemming. Uiteindelijk eindigt de toerist altijd weer thuis. Hij reist en proeft de wereld, maar uiteindelijk gaat hij weer naar huis. En leeft en deelt zijn herinneringen. Hij of zij komt beter terug als voor zijn vertrek. Reizen is toch ook gewoon leren. Hopelijk lukt het om dat gevoel over te brengen. Zoals beschreven in dit blog, of vastgelegd in foto’s en fotoboeken..

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.